Wykres Tygodnia

 Oceń wpis  oddane głosy: 4 / 4

Najciekawszym tematem na rynkach finansowych jest pękająca bańka spekulacyjna na złocie. Ten szlachetny metal chroni przed wzrostem bazy monetarnej, a baza monetarna zwiększana jest przez władze monetarne w przypadku dyzinflacji lub deflacji.

Po dekadzie dyzinflacji związanej z globalizacją i przeniesieniem produkcji do Chin, przez ostatnie dwa lata mieliśmy ostry przypadek deflacyjnej ucieczki do płynności. Przedsiębiorstwa likwidowały zapasy, a społeczeństwo oszczędzało.

Ze strony przedsiębiorstw ta ucieczka do płynności skończyła się w połowie 4q 2009 roku. Od tamtej pory zapasy są na stabilnym, niskim poziomie. Powoli ustępuje też panika płynności ze strony społeczeństwa. Kluczowym elementem jest tu przekonanie o stabilności zatrudnienia.

W poprzedni piątek dowiedzieliśmy się, że zatrudnienie w centrali przestaje już spadać. Dane typu ankietowego, jak ISM sugerują, że ze strony przedsiębiorstw pojawia się popyt na pracę. Dowiedzieliśmy się też, że po 18 miesiącach przestał spadać kredyt konsumpcyjny.

Dość ciekawa jest reakcja rynku. O ile przez ostatnie trzy miesiące złoto i S&P500 szły ramię w ramię, o tyle przez ostatni tydzień idą w przeciwnych kierunkach. Takie zachowanie sugeruje poprawę w gospodarce połączone z zacieśnianiem polityki monetarnej.

Patrząc na złoto w wersji demokratycznej, poprzez fundusz SPDR Gold Trust, widzimy, że cena oscyluje w okolicy średniej 100-u dniowej a ataki na opory  kończą się niepowodzeniem. Euforia na złocie staje się coraz bardziej odległym wspomnieniem.